آب پرتقال

در بامدادان سه شنبه، 21 تیرماه سنه ی 1367، در قریه ی تهران و در خانواده ای مذهبی و متوسط دیده به جهان گشود. پدرش از بزرگانِ نظام نبود امّا، همیشه برایش از نظامیانِ بزرگ بود و مادرش، آیینه ی فرهنگِ زیست شناسی و فرهنگی ِ آیین شناسی بود.
تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه ی توحید الهی و راهنمایی را به یاد شهیدِ زاد پاک و متوسطه را در مهدِ کمال، با کارنامه ای درخشان سپری نمود!
پس از آن، به قصدِ کسبِ علومِ جدیده، به دانشگاه تهران هجرت کرد و از محضر بزرگانی همچون شیخ پرویز جبّه دار مارالانی، آشیخ محمود شاه آبادی، علامّه سعید نادر اصفهانی، شیخه فریبا بهرامی و ... بهره ها برد.
گویند که هم مباحثانش بسیار بودند؛ از غیر نسوان، و گویند از جماعتِ اُناث، کسی جرئت نزدیک شدن به حضرتش را نداشت، از شدّتِ هیبت و هیبتِ شدّتش (و البته از ظاهر ِ به غایت رعنایش!)
از عامه نقل است که آنچه که از علوم در پی اش بود، در دانشگاه تهران نیافت و لذا مدّتیست که قیدِ دیدنِ خیر از درس و دانشگاه را به کناری نهاده و به مباحثِ دیگر، روی آورده است که ...
عکاسی، یکی از اعاظم علاقه مندی های وی در مباحث دیگر است!
از جمله بزرگانی که در این زمینه خاک کتابهایشان و نور دی وی دی هایشان، راه را بر او روشن نموده است می توان به استاذنا اسکات کِلبی و هم قطارانش اشاره نمود.
نقل است که دوربین حضرتش Canon EOS (REBEL XS) 1000D است، و هنوز مایه قدری فراهم نشده که لنزی علاوه بر 55-18 میلیمتر آن تهیه نماید.
به امید آن روز که عکسهایش، بهشتِ قلبِ مهدی(عج) را خشنود سازد ...